Πραγματικό έλλειμα, στημένα διλήμματα και οικονομικές αλχημείες

Μου τουιτάρουν σήμερα αυτό το άρθρο του TaxPayerGR με τον πιασάρικο τίτλο «Πρωτογενές Έλλειμμα €33 εκατομύρια κάθε μέρα» (ή πάνω από 1 εκ. ευρώ την ώρα όπως λέει και μέσα στο ποστ). Ο τίτλος θυμίζει λίγο τις διαφημίσεις τύπου «αποκτήστε home cinema με 2 ευρώ τη μέρα». Τα 60 ευρώ το μήνα είναι λιγότερο εντυπωσιακά από τα 2 ευρώ τη μέρα, όπως λιγότερο εντυπωσιακό φαίνεται θα ήταν τα 12 δισ. το χρόνο. Ακολουθεί κι ένα -και καλά αφοπλιστικό- πινακάκι με τίτλο «ποια έξοδα θα κόβατε», «ποια έσοδα θα αυξάνατε».

Μόνο που τα έσοδα είναι κατηγοριοποιημένα μόνο σε «άμεσους φόρους» και «έμμεσους φόρους». Δύσκολο το δίλημμα κι εκεί ποντάρουν οι υποστηρικτές του μνημονίου και του νεοφιλελευθερισμού. Γιατί δεν υπάρχει μόνο η γενική επιλογή του «αυξάνουμε τους φόρους», που υποκρύπτει οτι τους αυξάνουμε για όλον τον κόσμο, αλλά πολλές επιλογές αύξησης των φορολογικών εσόδων χωρίς επιβάρυνση των κατώτερων οικονομικών στρωμάτων που ήδη έχουν ξεπεράσει τα όριά τους. Είναι κάπως πιο εύκολη η επιλογή όταν π.χ. έχεις απαντήσεις τύπου «αύξηση του φόρου για τα εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ/χρόνο», ή «φορολόγηση των καταθέσεων που βρίσκονται στο εξωτερικό» ή «άμεση πρόσληψη των δισ. που χρωστάνε οι μεγαλοοφειλέτες στο δημόσιο». Αλλά εκεί είναι όλο το κόλπο, στο να βάλεις το γενικόλογο και άνευ πραγματικής ουσίας δίλημμα «θέλετε φόρους ή μείωση των δαπανών;».

Πώς όμως βγήκαν αυτά τα 12 δισ. το χρόνο ως πραγματικό έλλειμα; Βγήκαν λέει μετά από πολύ κόπο, από τον προϋπολογισμό του 2011. Από αυτόν τον προϋπολογισμό; Οκ, δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά υποτίθεται οτι είναι αυτοί που τον ετοίμασαν. Στην εισηγητική έκθεση, σελ. 27, το πρωτογενές έλειμμα για το 2010 ήταν 7,7 δισ (21 εκ. ευρώ τη μέρα για τους φίλους μας τους νεοφιλελεύθερους) ενώ η πρόβλεψη για το 2011 είναι 1.7 δισ. ευρώ (4.6 εκ. ευρώ τη μέρα για τους φίλους). Αλλά και στη σελ.58 με τις κάπως αναλυτικότερες δαπάνες/έσοδα, δε βλέπουμε κάτι διαφορετικό, πέραν του οτι τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι 1.6 δισ., άρα κόβοντας τις αγορές όπλων για του χρόνου ερχόμαστε σε σχεδόν μηδενικό πρωτογενές έλειμμα, χωρίς να χρειαστεί καν να μπει χέρι στα πολύ μεγάλα εισοδήματα, τους μεγαλοοφειλέτες και τη φοροδιαφυγή.

Επαναλαμβάνω, δεν είμαι οικονομολόγος, οπότε μπορεί να έχω κάποιο λάθος στη μεθοδολογία μου, αλλά αν είναι έτσι τουλάχιστον να διορθώσουμε και την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού, γιατί κινδυνεύει η κυβέρνηση  να μην πιάσει τους στόχους και φέτος και θα είναι κρίμα. Σε κάθε περίπτωση το γενικόλογο δίλημμα «περισσότεροι φόροι ή λιγότερες δαπάνες» εξακολουθεί να είναι τρομερά απλοϊκό, στα όρια του προκλητικού. Δαπάνη είναι και τα 1.6 δισ. τα οποία δανειστήκαμε για να τα επιστρέψουμε στους δανειστές μας μέσω αγορών του πολεμικού τους στοκ, φορολογία είναι και ο φόρος στις καταθέσεις του εξωτερικού, τα ελικόπτερα και τις πισίνες.

Υ.Γ.1: Επίσης στο -καθόλου λαϊκιστικο- του σε πόσους μισθούς αναλογεί το έλειμμα 12 δισ. ευρώ, θα μπορούσατε να είχατε προσαρμόσει τις μειώσεις 30-40% στους μισθούς από τα νούμερα του 2008 που χρησιμοποιήσατε.

Υ.Γ.2: Το άγχος για να μην φανούμε «μπαταχτσήδες» στους δανειστές μας στους οποίους έχουμε πληρώσει τα τελευταία 20 χρόνια 513 δισ. ευρώ, δηλαδή 2 φορές το εξωτερικό μας χρέος δεν το καταλαβαίνω. Εμ μας έχουνε γδύσει οι τοκογλύφεοι, εμ είμαστε και ηθικά υπόλογοι;

Advertisements
  1. #1 by ageor on Ιουλίου 22, 2011 - 2:48 μμ

    Τι ακριβώς αμφισβητείς; Τα 12δις, την ανάγκη για πρωτογενές πλεόνασμα, την ύπαρξη σπατάλης, ή την ανάγκη περικοπής της;

    Όσα και να ‘ναι, είναι χρήματα που μας λείπουν. Μακάρι να διευρυνθεί η φορολογητέα ύλη. Όσο περιμένουμε (και μοιάζει ότι θα είναι πολύ), να μη κόψουμε από τις σπατάλες; Η διατήρηση κάθε είδους κακώς κεκτημένων προνομίων είναι η μόνη μας αξία, για να δικαιολογούμε το όνομα του «κοινωνικού» κράτους;

    Είπα ότι οι δαπάνες αυξήθηκαν το Α’ εξάμηνο 2011, ενώ τα έσοδα υστερούν; http://news.kathimerini.gr/?%2?F4dcgi%2F_w_articles_economy%3?F_1_21%2F07%2F2011__449921

  2. #2 by clopy on Ιουλίου 22, 2011 - 3:18 μμ

    Αμφισβητώ αρχικά τα 12 δισ. Δεν βλέπω να προκύπτουν από πουθενά. Άρα αμιφσβητώ ευθέως την αξιοπιστία όσων γράφουν τέτοια κείμενα.

    Την ανάγκη για πρωτογενές πλεόνασμα καθόλου δεν την αμφισβητώ. Ούτε την ανάγκη για περικοπή σε σπατάλες, ούτε απαραίτητα για περικοπή σε δαπάνες. Αλλά το δίλημα «περισσότερους φόρους ή λιγότερες δαπάνες» το αμφισβητώ. Είναι γενικόλογο και απλοϊκό. Γιατί είναι δύσκολο να διευρυνθεί η φορολογία και είναι εύκολο να κόψουμε τις δαπάνες απ τα νοσοκομεία και την παιδεία; Θέμα πολιτικής βούλησης είναι. Απλά με το 1ο θα την πληρώσουν οι ζάμπλουτοι ενώ με το 2ο θα πεθάνει αρκετός κόσμος.

    Όσοι προτείνετε περικοπές, στις αναλύσεις σας να συμπεριλαμβάνετε και το πόσοι περιμένετε να πεθάνουν από τις περικοπές στην υγεία και όχι μόνο το πόσα έξοδα θα μειωθούν. Ποια είναι τα κακώς κεκτημένα προνόμια; Οι κλίνες στα νοσοκομεία; Οι αίθουσες διδασκαλίας; Αυτό εννοώ όταν λέω οτι το δίλημμα είναι απλοϊκό. Υπάρχουν συγκεκριμένες δαπάνες που μπορούν να περικοπούν και συγκεκριμένες φορολογίες που μπορούν να μπουν. Η επιλογή γίνεται ανάμεσα σ συγκεκριμένα μέτρα, όχι γενικώς σε περισσότερους φόρους, λιγότερες δαπάνες.

    Επίσης όταν χρησιμοποιείς πλαστά στοιχεία για να υποστηρίξεις την ανάγκη δανεισμού και λαϊκίζεις για το πόσοι θα μείνουν άνεργοι με την άρνηση χρέους, είναι επόμενο να αμφισβητώ και την ανάγκη δανεισμού. Για την ταμπακιέρα τελικά θα πούμε κάτι; Μπορεί να υπάρξει πλεόνασμα με την άρνηση χρέους; Με πραγματικά στοιχεία, όχι με φανταστικά. Γίνεται να μη διαβάζω κάθε μέρα και διαφορετικά πλαστά στοιχεία για τις δαπάνες; Γιατί οι υπέρμαχοι του μεσοπρόθεσμου αραδιάζουν τόσα ψέμματα για να στηρίξουν τις επιλογές τους;

    Το λινκ σου δεν ανοίγει, αλλά φυσικά και τα έσοδα υστερούν. Όταν οι μισθοί μειώνονται κατά 30-40% μέσα σε 2 χρόνια, πώς να μην υστερούν; Οι δαπάνες και οι προσλήψεις για την αστυνομία πάντως δεν είδα να μειώνονται. Πολιτικές επιλογές είναι αυτά, όχι αναγκαστικές λύσεις.

  3. #3 by gino on Ιουλίου 22, 2011 - 3:36 μμ

    Από
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=617877:

    «Το κύριο στοιχείο που καθόρισε τη συσσώρευση δημόσιου χρέους είναι τα δημόσια έσοδα και πιο ειδικά τα έσοδα από τη φορολογία των επιχειρήσεων, του κεφαλαίου και του πλούτου. Είναι εντυπωσιακά χαμηλότερο σε σύγκριση με άλλες χώρες της ευρωζώνης. Αναφέρουμε ενδεικτικά: α) Τα έσοδα από την άμεση φορολογία, 8% του ΑΕΠ για το 2007, έναντι 13,4% για την Ε.Ε των 27. β) Η πραγματική φορολογική επιβάρυνση του κεφαλαίου επί των κερδών 15,8% για την Ελλάδα έναντι 25,4% για την Ε.Ε των 27 το 2006.

    Για την υστέρηση των εσόδων δεν φταίνε οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: οι φόροι που εισπράττει το κράτος από αυτούς αυξήθηκαν κατά 97% μεταξύ 2002-2008, ενώ των νομικών προσώπων μειώθηκαν. Για να κατανοήσουμε τη σημασία αυτού του παράγοντα, αν υποθέσουμε ότι από το 2001 -δεν χρειάζεται πιο πριν- δεν μειώνονταν οι φορολογικοί συντελεστές των κερδών των επιχειρήσεων και τα έσοδα από την άμεση φορολογία ανέρχονταν στον μέσο όρο της Ε.Ε. των 27, με σταθερούς τους άλλους παράγοντες, το Δημόσιο θα συναντούσε την κρίση με χρέος μόλις 75% του ΑΕΠ αντί για 111% και φυσικά με πρωτογενή πλεονάσματα, επομένως δεν θα υπήρχε βάση για να εκκινήσει η διαδικασία η οποία οδήγησε στο Μνημόνιο.

    Η αιτία συσσώρευσης δημόσιου χρέους δεν είναι επομένως οι υπερβολικές δαπάνες του δημοσίου αλλά η μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, η υστέρηση εσόδων. Καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι παράξενο που απουσιάζει από τη συζήτηση η κύρια αιτία για τη συσσώρευση του χρέους. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα ταξικά διακυβεύματα της τρέχουσας περιόδου, όπως φαίνεται και από τη συναίνεση μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στην περαιτέρω μείωση των φορολογικών συντελεστών των κερδών ή, με άλλα λόγια, η μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις

    Η ταξική μονομέρεια και ο στόχος αυτών των πολιτικών αποτυπώνεται με εξαιρετικό τρόπο μέσω ενός αριθμού και μόνο στην 3η έκθεση που συνέταξε το ΔΝΤ για την πορεία του Μνημονίου (Μάρτιος 2011). Η απαίτηση του 6% του ΑΕΠ διαφοράς εσόδων και δαπανών εκτός των τόκων ώστε να μειωθεί το χρέος σύμφωνα με τις ασκούμενες πολιτικές μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς συνδυασμούς (π.χ. 50%-44%).

    Επομένως δεν υπάρχει αναγκαιότητα για τη διαφορά που έχει επιλεχθεί ως στόχος που θα έχει επιτευχθεί μέχρι το 2020: 36,5% συνολικά έσοδα και 30,5% του ΑΕΠ δημόσιες δαπάνες εκτός των τόκων.

    Αν σκεφτούμε ότι το 2007, πριν από την κρίση ανέρχονταν σε 41,8% και στην Ε.Ε κατά μέσο όρο στο 43%, ενώ με ύψος 30% το 2010 οι χώρες που συναντάμε περιλαμβάνουν την Αίγυπτο, την ΠΓΔ της Μακεδονίας, την Μποτσουάνα, το Βιετνάμ και τη Νικαράγουα, τότε, χωρίς να χρειαστεί να υποθέσουμε ότι η Ελλάδα θα μοιάζει με κάποια από αυτές τις χώρες, εφόσον υπάρχουν και άλλα στοιχεία που καθορίζουν μία κοινωνία πλην των πρωτογενών δαπανών του Δημοσίου, το μέγεθος των κοινωνικών περικοπών σε όλους τους τομείς που πρέπει να γίνουν για να φτάσουμε αυτό το νούμερο (και μάλιστα 32,2% το 2016) φαίνεται σχεδόν εξωπραγματικό και το μόνο που δηλώνει είναι την πρωτοφανώς ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική που έχει επιλέξει το μπλοκ εξουσίας στη χώρα μας.»

  4. #4 by Δ on Ιουλίου 22, 2011 - 5:33 μμ

    Αγαπητέ / -η clopy. Ως συντάκτης του προϋπολογισμού της αφίσας, μπορώ να απαντήσω κάποιες ερωτήσεις σου. Κατ αρχήν δεν είμαι οικονομολόγος, απλός πολίτης είμαι που πήρα τον προϋπολογισμό (δες κεντρικές υπηρεσίες, όχι εισηγητική έκθεση) και προσπάθησα να βγάλω άκρη…

    Η αλήθεια είναι ότι έχω ακούσει αρκετές εκδοχές για το πόσο είναι το πρωτογενές μας έλλειμμα. Για παράδειγμα, στην σελίδα 128 του PDF που παραθέτω στον επόμενο σύνδεσμο (από το μεσοπρόθεσμο) γίνεται ένας εκ νέου υπολογισμός του προϋπολογισμού και του πρωτογενούς ελλείμματος, το οποίο αυτή τη φορά υπολογίζεται στα 9.886 δισ. ευρώ:
    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/snmeso.pdf

    (Και) γι’ αυτό ήρθαν οι ευρωπαίοι, επειδή μετράμε τα στοιχεία με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και άκρη δεν βγαίνει… Σε κάθε περίπτωση, προσπάθησα, χρησιμοποιώντας τις κεντρικές υπηρεσίες, να βγάλω άκρη.

    Τον προϋπολογισμό που συνέταξα σε αφίσα, τον έχω συντάξει και υπό μορφή φυλλαδίου στο οποίο παραθέτω επακριβώς τις πηγές που έχω χρησιμοποιήσει, δες π.χ. το παρακάτω: http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1210855#commentsStart

    Στο φυλλάδιο φαίνεται ο τρόπος που τα υπολόγισα, όπως επίσης φαίνεται ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται σε πρώτη ματιά. Για παράδειγμα:

    Δεν είναι ακριβές ότι οι μισθοί και συντάξεις του δημοσίου είναι 19,8 δισ (όπως αναφέρεται στη σελίδα 95 του PDF από τις «κεντρικές υπηρεσίες»). Ο λόγος είναι ότι και οι «πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές» (1,5 δισ. ευρώ) είναι επίσης μισθός (επιδόματα, κλπ – αν ανοίξεις τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας http://www.edugate.gr/files/proypologismos%20yp2011_0.pdf
    φαίνεται καθαρά ποιές δαπάνες αποτελούν μισθοδοσία + επιπλέον επιδόματα).

    Οι συντάξεις του δημοσίου είναι περίπου 6 δισ. ευρώ το χρόνο (σελίδα 79 της εισηγητικής έκθεσης). Όμως σύμφωνα με την Μελέτη για τις Μισθολογικές Εξελίξεις στο Δημόσιο http://www.edugate.gr/files/attachments/mel2011.pdf, η μισθολογική δαπάνη του δημοσίου είναι 19,115 δισ. (δες σελίδα 235). Επομένως σύνολο μισθών + συντάξεις είναι 25 δισ. ευρώ.

    Όμως έβαλα 23,8 δισ. ευρώ για μισθούς και συντάξεις τα οποία είναι 19,8 δισ των αντίστοιχων κωδικών + 1,5 δισ. πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές + 2,471 δισ. ευρώ το έλλειμμα των συντάξεων, το οποίο δεν αποτελεί την τακτική χορηγία του προϋπολογισμού και έτσι δεν συμπεριλαμβάνεται στους επίσημους κωδικούς για μισθούς και συντάξεις (δες σελίδα 79 της εισηγητικής έκθεσης).
    Στους «μισθούς και συντάξεις» δεν έχουν συνυπολογιστεί οι μισθοί των εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά ούτε τα χρήματα που το υπουργείο στέλνει σε διάφορους οργανισμούς και οι οποίοι αποδίδουν μέρος των χρημάτων ως μισθούς.

    Αντίστοιχα προσπάθησα να εργαστώ και για τα υπόλοιπα στοιχεία.
    Σε κάθε περίπτωση, αν συγκρίνεις την εισηγητική έκθεση με τις κεντρικές υπηρεσίες θα βρεις αποκλίσεις, οπως επίσης αποκλίσεις υπάρχουν και με τον προϋπολογισμό του μεσοπρόθεσμου:
    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/snmeso.pdf

    Δες την ανάλυση των στοιχείων που παραθέτω
    http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1210855#commentsStart
    και εάν έχεις απορίες μου λες.

    Όσον αφορά τις αμφισβητήσεις των δημοσίων δαπανών: Δεν θα φέρω καμία αντίρρηση για την οικονομική ενίσχυση των νοσοκομείων.
    Όμως, ως δημόσιος υπάλληλος, έχω δει την σπατάλη και αδιαφάνεια που υπάρχει στην διαχείριση δημοσίου χρήματος. Τι να πω: Στους 10, οι τρεις έχουν πρόσβαση στο χρήμα χωρίς να λογοδοτούν, ο ένας προσπαθεί να μάθει «που πάνε τα λεφτά», οι 6 κάνουν την πάπια ή απλά θέλουν να έχουν την ησυχία τους… Τι να πει κανείς… Ζητείται ελπίς!

  5. #5 by Christos Georgiadis on Ιουλίου 23, 2011 - 7:30 μμ

    Αναλυτική απάντηση του συγγραφέα του άρθρου εδώ:

    http://taxpayergr.blogspot.com/2011/07/33-27.html

  6. #6 by clopy on Ιουλίου 24, 2011 - 12:04 μμ

    Ας ανταπαντήσω κι εγώ σημείο σημείο εδώ λοιπόν (για κάποιο λόγο δε μπορώ να ποστάρω σχόλιο στο taxpayer.gr):

    1. Να δεχτώ οτι δεν ήταν σκοπός σου να λαϊκίσεις, αλλά κτγμ αυτό έκανες. Η λογική του «το 1 εκ. ευρώ την ώρα είναι τα λεφτά μιας ζωής», είναι ο ορισμός του λαϊκισμού. Δε μπορούμε να αναλύουμε τα οικονομικά μεγέθη κρατών με (δυσ)αναλογίες σε ανθρώπινους μισθούς. Με την ίδια λογική να λέμε οτι πληρώνουμε 5 εκ. ευρώ την ώρα για αποπληρωμές δανείων και τόκων; Έχει κάποιο νόημα; Όλα τα νούμερα ενός κρατικού προϋπολογισμού είναι εντυπωσιακά αν τα συγκρίνεις με ένα μισθό.

    2. Μα το άρθρο σου τελειώνει: «Λοιπόν; Εσείς ποιές δαπάνες θα κόβατε για να μηδενιστεί εν μια νυκτί το πρωτογενές έλλειμμα;». Και σ’αυτήν τη λογική εντόπισα το πρόβλημα. Και επισήμανα, οτι δεν υπάρχουν μόνο δαπάνες που μπορούν να μειωθούν, υπάρχουν και ζάμπλουτοι που μπορούν να φορολογηθούν. Δες και κάτω από το ποστ μου, το άρθρο από την Αυγή που ανέβασε ένας σχολιαστής.

    3. Φυσικά και συμφωνώ στο να μηδενισττεί το πρωτογενές έλειμμα. Ποιος σοβαρός άνθρωπος θα μπορούσε να διαφωνήσει; Το θέμα είναι οτι το μεσοπρόθεσμο προβλέπει πρωτογενές έλειμμα 1.7 δισ (δεν έγραψα οτι τόσο είναι τώρα πουθενά), και θα πληρώσουμε 60 δισ. σε τόκους και ομόλογα. Ενώ έχουμε πληρώσει 513 δισ. τα τελευταία 20 χρόνια. Και ανησυχείτε μη μας πουν και μπαταχτσήδες. Ποιοι; Οι τοκογλύφοι. Σε κάθε περίπτωση, η διαφωνία μας δεν είναι στο αν πρέπει να μειωθεί το έλειμμα. Είναι στο πώς πρέπει να γίνει. Εσύ βάζεις το δίλημα του «ή θα πεθάνουν 300.000 δημ. υπάλληλοι ή θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε». Και εγώ έγραψα οτι αυτό το δίλημα είναι πλαστό. Υπάρχουν κι άλλες λύσεις δικαιότερες και πιο ρεαλιστικές. Εκτός αν θεωρείς ρεαλιστικό το οτι θα αποπληρώσουμε το εξωτερικό μας χρέος που (με το νέο δανεισμό που υποσχεθηκαν) θα φτάσει τα 550 δισ. μέχρι το 2016. Πόσο πρωτογεννές πλεόνασμα χρειάζεται για να αποπληρωθούν οι τόκοι έχεις υπολογίσει;

    4. Ακρίβεια στις μετρήσεις θέλω, όχι περισσότερο ή λιγότερο εντυπωσιασμό. Ο λαϊκισμός σου στο συγκεκριμένο έγκειται στη μετάφραση του ελλείματος σε μισθούς δημοσίων υπαλλήλων, γιατί αυτό θα εγείρει αντανακλασικά σε πολύ κόσμο που θα φοβηθεί οτι θα χάσει το μισθό του. Γιατί δεν το συγκρίνεις π.χ. με το πόσο θα φορολογούσαμε τις 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις; Θα σε παραπέμψω ξανά στα στοιχεία της Αυγής, αλλά και στο οτι 6 στις 10 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην ελλάδα είναι τράπεζες. Η εθνική τράπεζα το 2007 είχε κέρδη 1 δισ. ευρώ. Μπορείς να αναλογιστείς τη διαφορά στα έσοδα του κράτους αν η φορολογία ήταν στο μέσο όρο της Ε.Ε. για τις μεγάλες επιχειρήσεις; Το γερμανικό κράτος είναι χαζό που τις φορολογεί κι εμείς οι έξυπνοι;

    5. Μα ποιος το λέει αυτό; Τα φορολογικά έσοδα και τις δαπάνες σε μισθους, μας έχει αποδείξει η κυβέρνηση οτι μπορεί να τα αλλάξει μέσα σε ένα μήνα (βλ. και περαιώσεις, αναδρομικά). Γιατί λοιπόν είναι αδύνατη η αλλαγή στη φορολογία; Γιατί είναι αδύνατη η κατάσχεση των καταθέσεων των μεγαλοοφειλετών; Είναι αδύνατη, γιατί δεν υπάρχει πολιτική βούληση. Είναι αδύνατη γιατί οι ίδιοι άνθρωποι που στηρίζουν την κυβέρνηση, χρωστάνε και στο δημόσιο.
    Ακόμα περισσότερο, η συνέχιση της αποπληρωμής του δανείου, μεγαλώνει το συνολικό έλειμμα τόσο, που δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανάκαμψης των εσόδων, της εσωτρικής αγοράς και των δημοσίων επενδύσεων. Άρα δεν αφήνει και περιθώρια πραγματικής μείωσης του πρωτογενούς ελείμματος, μέσω της αύξησης της παραγωγικής διαδικασίας.

    6. Η βασική θέση των νεοφιλελεύθερων είναι η μείωση των δημοσίων δαπανών, η συρρίκνωση του δημοσίου τομέα και η απελευθέρωση της αγοράς. Εσύ, προτείνεις τα πρώτα 2 σε ένα μόνο άθρθο. Η πολιτική του δανεισμού και του ξεπουλήματος του δημοσίου που ακολουθείται αυτήν τη στιγμη είναι νεοφιλελεύθερη. Όταν τη στηρίζεις λοιπόν, είναι επόμενο να χαρακτηρίζεσαι ως τέτοιος. Δεν είναι προσβλητικός ο χαρακτηρισμός, είναι πολιτικοοικονομικός. Σε κάθε περίπτωση είναι η άποψή μου για την πολιτική που εκφράζεις μέσα από τα λεγόμενά σου. Στην τελική, μπορεί κανείς να δει τη διακήρυξη του taxpayer.gr και να κρίνει: «Ναι στη μείωση των δημοσίων δαπανών» , «όχι στην αύξηση τον φόρων». «Πρόβλημα εσόδων μόνο υπό την έννοια της ισχνής φορολογικής βάσης». Tο οτι μισθωτοί, συνταξιούχοι και ελ. επαγγελματίες πληρώνουν από τους πιο ακριβούς φόρους στην Ε.Ε. ενώ οι Α.Ε. από τους πιο χαμηλούς δεν είναι πρόβλημα; Αυτό ονομάζεται νεοφιλελευθερισμός.
    Όσο για το πιο χαρακτηρισμό χρησιμοποιώ εγώ για τον εαυτό μου; Μικρή σημασία έχει. Είσαι ελεύθερος να μου αποδώσεις όποιον χαρακτηρισμό πιστεύεις οτι θα βοηθήσει τη συζήτηση, κρίνοντας με βάση τα λεγόμενά μου. Το πώς χαρακτηρίζεις εσύ τον εαυτό σου, ή εγώ τον εαυτό μου, μικρή σημασία έχει κτγμ.

  7. #7 by Christos Georgiadis on Ιουλίου 24, 2011 - 1:57 μμ

  8. #8 by ageor on Ιουλίου 25, 2011 - 5:17 πμ

    Επαναλαμβάνω ότι το ακριβές ποσό δεν είναι σημαντικό. Είναι μια φιλότιμη προσέγγιση. Και 1δις να ήταν, η υπόλοιπη συζήτηση δεν αλλάζα.
    Το «περισσότεροι φόροι» πάει σε αυτούς που όντως πληρώνουν φόρους, όχι τους κατ’ ευφημησμό φορολογούμενους. Και αυτοί πληρώνουν καιρό τώρα περισσότερα απ’ όσα τους αναλογούν.
    Το να συνδέεις τα προνόμια με κλίνες νοσοκομείων και εκπαίδευση είναι κακοπιστία. Μιλάμε για πολυθεσίες, αργομισθίες, άσχετα επιδόματα, άχρηστους οργανισμούς κτλ… Η λίστα είναι μεγάλη και ανοικτή σε κάθε καλόπιστη προσθήκη. Η τρέχουσα ιστορία με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων είναι καλό παράδειγμα τι γίνεται με τα συγκεκριμένα μέτρα, την πολιτική βούληση και πώς όλα αυτά εφαρμόζονται στην πράξη.
    Ποιος είναι απλοϊκός, όταν αναφέρεσαι στην «πολιτική βούληση» σαν το φάρμακο για κάθε νόσο, σα να μην υπάρχει διαπλοκή και αλληλεξάρτηση μεταξύ αυτών που δεν την έχουν και αυτών που επωφελούνται;
    Το να χαρακτηρίζεις στοιχειά ως «πλαστά», επειδή δεν προέρχονται από πηγή της έγκρισής σου, είναι επίσης κακοπιστία. Αν έχεις καλύτερα, παρουσίασέ τα. Η ανάγκη δανεισμού είναι δεδομένη, όσο μας λείπει έστω και 1€. Και το ακριβές ποσό _δεν_ είναι το θέμα μας, αλλά η _ύπαρξη_ του ελλείματος, που είναι πραγματική και αδιαμφισβήτητη.
    Ποιος λαϊκίζει, αγνοώντας τους ήδη άνεργους του ιδιωτικού τομέα, προϊόν της άρνησης εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα, στον οποίο οι δαπάνες, παρά τις περικοπές του 2010 αυξάνονται ακόμα; Φυσικά τα έσοδα υστερούν, αφού τα εισοδήματα εξανεμίζονται και το μάρμαρο καλούνται να πληρώνουν οι μισθωτοί. Πώς δέχεσαι ως εντάξει, οι απολύσεις να περιορίζονται στον ιδιωτικό τομέα, όχι μόνο ως τώρα, αλλά και στο μέλλον;
    Έχεις δίκιο για το σύνδεσμο, κάποιοι χαρακτήρες αλλάξανε κατά το copy/paste. Το άρθρο είναι της 21/7/2011 με τίτλο «Αστοχία 4,5 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό στο α΄ εξάμηνο του έτους» και ο σωστός σύνδεσμος είναι http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_21/07/2011__449921. Μοιάζει να συμφωνούμε, τελικά, ότι υπάρχουν δαπάνες που επιδέχονται μείωση…

    Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ούτε τις αντιρρήσεις, ούτε το ύφος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: