Archive for category Ο αγαπημένος μου

Αλληλεγγύη στον Πάσχο Μανδραβέλη

Φίλοι αναγνώστες ζω ένα μικρό δράμα. Είναι αλήθεια πως μεγάλο μέρος των άρθρων του τρέχοντος ιστολογίου ασχολείται με τις (ουκ ολίγες) βλακείες που έχει πει κατά καιρούς ο Μανδραβέλης. Δεν είναι λίγοι λοιπόν οι φίλοι που με αφορμή την αποκάλυψη του διορισμού της γυναίκας του Πάσχου αναρωτιούνται (δυστυχώς) μεγαλόφωνα: «Γιατί δε γράφεις ρε μαλάκα τίποτα για το Μανδραβέλη τώρα;». Κι εγώ τους φίλους μου τους εκτιμώ παρ όλο που με λένε μαλάκα.

Η γυναίκα του Πάσχου λοιπόν ήταν αποσπασμένη (από τη θέση της στο ΙΚΑ) στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου το ίδιο διάστημα που ο Πάσχος εξυμνούσε το πόσο σημαντικός πολιτικός είναι το αφεντικό της. Ε και; Δεν πρέπει εδώ να αναγνωρίσουμε πως ο Πάσχος πολεμούσε το υπερμεγέθες δημόσιο παρ όλο που η γυναίκα του ήταν διορισμένη στο ΙΚΑ;  Πως ο Μπάμπης ο Παπαδημητρίου κατακεραυνώνει τους «αργόμισθους που πληρώνουμε από τους φόρους μας» ενώ ο ίδιος είναι συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδος;  Πως ο Παπαχρήστος των Νέων εργαζόταν (μεταξύ άλλων) εφτά χρόνια στο ΑΠΕ και δύο χρόνια στο Γραφείο Τύπου των Μακεδονικών Αερογραμμών; Και αυτά τα δύο χρόνια – όπως λέει ο ίδιος- εργάστηκε σκληρά. Υπάρχει εξάλλου άνθρωπος που να μην έχει ακούσει τις Μακεδονικές Αερογραμμές;

Ας μην ξεφεύγουμε όμως. Γιατί ο Πάσχος αγαπητέ αναγνώστη είναι κατά βάθος αντισυμβατικός άνθρωπος. Αντιεξουσιαστής στην εξουσία, ενάντια στο Δημόσιο ενώ η γυναίκα του δουλεύει σε πολιτικό γραφείο Υπουργού, αντισυνδικαλιστής αλλά και συνδικαλιστής της ΕΣΗΕΑ (κατά διαστήματα),  πολιτικός σχολιαστής αλλά και χάκερ, άνθρωπος αλλά και παπαγάλος. Και έρχεται τώρα η παλαβή αριστερά να πατήσει σ αυτές του τις αντιθέσεις για να εμποδίσει την κάθαρση της χώρας από τα χρόνια προβλήματα που την έριξαν στη χρεωκοπία. Οι ψηφιακές πέτρες στον Πάσχο «σύντροφοί», δεν είναι μόνο λιθοβολισμός ενός κακού δημοσιογράφου. Λιθοβολούνται οι διαρθρωτικές αλλαγές. Οι θυσίες του ελληνικού λαού. Οι αυτοκτονίες των συνανθρώπων μας.

Στην τελική, είναι ο Πάσχος σχιζοφρενής «σύντροφοι» της Παλαβής Αριστεράς ή εσείς; Ζητάτε να μην απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά σας φαίνεται περίεργο που ο Αλαφούζος πληρώνει έναν δημοσιογράφο που βγάζει συχνά στοιχεία απ το μυαλό του; Ο Αλαφούζος «σύντροφοι» είναι από τους πιο φιλάνθρωπους επιχειρηματίες στη χώρα. Και δεν είναι μόνο πολλοί δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής που θα ήταν άνεργοι χωρίς αυτόν. Η φιλανθρωπία του εκτείνεται πλέον και στο ποδόσφαιρο. Δηλαδή αν απολυθεί ο Φορναρόλι που παίρνει 35.000 ευρώ το μήνα και επιβαρυνθεί ο ΟΑΕΔ θα είστε ευχαριστημένοι εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ; Από πότε η αριστερά προκρίνει την αξιοκρατία και τον κοινωνικό κανιβαλισμό; Ή μήπως τόσα χρόνια δεν ήσασταν οι ίδιοι που του φωνάζατε «άξιος ο μισθός σου»; Γι αυτό λοιπόν,

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΣΧΟ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Αν ο Μανδραβέλης μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο, θα ήταν άνεργος

Ξέρω, ξέρω. Ποιος ασχολείται στις μέρες μας με τον Πάσχο; Έχει γίνει τόσες φορές ρεζίλι που κανείς πια δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Και πώς να τον πάρει κανείς, όταν γράφει για τον Ζίζεκ (ο οποίος ψηφίστηκε εικοστός πέμπτος σε επιροή διανοητής σε Βρετανία και ΗΠΑ) οτι είναι σταρ της ποπ «διανόησης» (τα εισαγωγικά δικά του) κι οτι παραληρεί. Ποιος; Ο Πάσχος, που το μεγαλύτερό του πόνημα είναι το βιβλίο «ο πρώτος μου υπολογιστής».

Θα μου πεις, μην κρίνεις έναν άνθρωπο από τη βιβλιογραφία του και θα χεις δίκιο φίλε αναγνώστη. Ας τον κρίνω λοιπόν από το τελευταίο άρθρο που έπεσε στην αντίληψή μου (για κάποιο λόγο που δεν κατανοώ, αναδημοσιεύτηκε στο TVXS). Κάνοντας μια στροφή στη θεματολογία του, ο Πάσχος αυτή τη φορά δεν γράφει για την αριστερά, το συνδικαλισμό ή το ΣΥΡΙΖΑ που καταστρέφει τη χώρα, αλλά απαντά σε όσους τον κατηγορούν για στείρο αντιαριστερισμό και γόνιμο Μπομπολογλυφτισμό με μια θετική πρόταση για τις πόλεις. Υπό τον εμπνευσμένο τίτλο «Μια πρόταση για τις πόλεις».

Λίγο ως πολύ στο άρθρο του προσπαθεί να μας πείσει οτι είναι πολύ λογικό να εκλείψουν οι μικρές επιχειρήσεις, γιατί «Η ελληνική οικονομία δεν θα έχει ποτέ τα δανεικά ή το πλεόνασμα για να συντηρεί όλες αυτές τις μονοπρόσωπες, εμπορικές κατά κύριο λόγο, επιχειρήσεις.». Αγνοεί (;) ο Πάσχος βέβαια οτι η ελληνική οικονομία έχει σχεδόν μηδενικό πραγματικό έλλειμα κι οτι ούτως ή άλλως το αν θα έχεις MacDonalds και Public αντί για γυράδικα και Ταμκατζόγλου δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τα δανεικά.

Αλλά όλα αυτά είναι εκτιμήσεις. Ως γνωστόν, τα προβλήματα ξεκινάνε όταν ο Πάσχος ξεκινά να φέρνει επιχειρήματα. Κάτι που ορθώς δεν κάνει συνήθως γιατί όσες φορές το προσπάθησε έγινε ρεζίλι. Ξεκινά λοιπόν ο Πάσχος λέγοντας οτι η ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας -ο οικοδομικός κλάδος- δεν θα ξαναδεί ποτέ τις ένδοξες μέρες του παρελθόντος. Ο λόγος; «Δεν απομένουν πλέον και πολλοί χώροι για να χτίσουμε». Ο λόγος λοιπόν που δεν χτίζονται σήμερα σπίτια, είναι γιατί δεν έχουμε πού να τα χτίσουμε. Όσοι πιστεύατε οτι η κρίση στις κατασκευές οφείλεται στην οικονομική κρίση, στην αφαίμαξη των μικρομεσαίων κοινωνικών στρωμάτων και στο οτι μετακινήθηκε ένα σημαντικό κομάτι του πλούτου από τους πολίτες στις τράπεζες (οι οποίες ούτε ως δάνεια δεν τα δίνουν πίσω) είσαστε γελασμένοι. Το πρόβλημα σύμφωνα με τον Πάσχο είναι οτι δεν υπάρχουν οικόπεδα. Και πώς αποδεικνύεται αυτό; Να ορίστε: «είχαν φτάσει τα καινούργια διαμερίσματα στην Κυψέλη να κοστίζουν όσο στο Μανχάταν».

Ο Πάσχος ή δεν έχει πάει ποτέ στο Μανχάταν, ή δεν έχει πατήσει το πόδι του στην Κυψέλη. Κατά πάσα πιθανότητα και τα δύο. Η αλήθεια είναι οτι οι τιμές στο Μανχάταν πέφτουν τα τελευταία χρόνια, αφού η στεγαστική κρίση έχει χτυπήσει και την καρδιά του καπιταλισμού. Σύμφωνα με το CNN, η μέση τιμή πώλησης για ένα απλό διαμέρισμα στο Μανχάταν σύμφωνα με τρία μεσιτικά γραφεία, κυμαίνεται από 800 έως 850 χιλιάδες δολλάρια. Ας πούμε περίπου 700 χιλιάδες ευρώ. Κι αυτό μετά την πτώση των τιμών. Γιατί ας πούμε το 2010 και αν δούμε τις τιμές μόνο των διαμερισμάτων (χωρίς τα co-ops), η μέση τιμή ήταν κοντά στο 1 εκατομμύριο δολλάρια. Από το 2005 και μετά, η μέση τιμή για ένα διαμέρισμα κυμάνθηκε από 900.000 μέχρι 1.2 εκατομμύρια δολλάρια. Περίπου 800.000 ευρώ δηλαδή. Και δε μιλάμε για νέα διαμερίσματα, ούτε για μεγάλα. Μιλάμε για το μέσο όρο όλων των διαμερισμάτων, που στην πλειοψηφία τους στο Μανχάταν δεν είναι ούτε καινούρια ούτε μεγάλα.

Ο Μανδραβέλης ισχυρίζεται δηλαδή, πως πριν μερικά χρόνια το μέσο διαμέρισμα (καινούριο ή παλιό) στην Κυψέλη κόστιζε 800 χιλιάδες ευρώ. Δύο πιθανότητες μπορώ να σκεφτώ. Ή βγάζει νούμερα απ το μυαλό του όπως συνηθίζει, ή κάποιος μεσίτης τον έπιασε πολύ βλάκα και του πούλησε ολοκαίνουριο δυάρι στην Κυψέλη για 1 εκατομμύριο ευρώ. Τα θεωρώ ισοπίθανα σενάρια.

Ποιά είναι η πρόταση λοιπόν του Πάσχου για τους μικροϊδιοκτήτες; Να μετατρέψουν τους χώρους σε κλειστά γκαράζ. Για τα «διάσπαρτα κατασήματα των 30-50 τ.μ.», η λύση είναι να γίνουν γκαράζ. Κλειστά. Για τα οποία θα πληρώνει χαράτσι 300 ευρώ το χρόνο και φόρο επιτηδεύματος άλλα 500. Χωρίς το φόρο εισοδήματος, ακινήτων κτλ. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς, μάλλον δεν ξέρει πόσος χώρος είναι το ένα τετραγωνικό. Γιατί ένα γκαράζ 30 τετραγωνικών χωράει 2 αυτοκίνητα, με μεγάλη δυσκολία τρία. Αν η νεοφιλελεύθερη «διανόηση» στην ελλάδα αποτελείται από αρθογράφους σαν τον Πάσχο, δεν είναι να απορείς που με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική πάμε για φούντο.

3 Σχόλια

Πάσχο είσαι θεός. Τέλος.

Λίγοι είναι οι τύποι που γράφουν ένα κείμενο και δεν θέλεις να αλλάξεις ούτε μια πρόταση, ούτε μια συλλαβή. Είναι αυτοί που οι κτητικές Τους αντωνυμίες γράφονται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα.

Ένας από αυτούς, είναι κι ο Αγαπημένος μου. Και χτες, έγραψε ένα από αυτά Tα Κείμενα. Τίτλος: «Η επιτήρηση στα Σούπερ Μάρκετ«. Κάποιοι αδαείς, κάποιοι που δεν έχουν παρακολουθήσει Πάσχο ή έστω το μπλογκ μου, μπορεί να φανταστούν από τον τίτλο οτι ο Πάσχος επιτίθεται στην κοινωνία των καμερών και της επιτήρησης. Πόσο μακριά από την Πραγματικότητά Του είστε…

Είναι από τις στιγμές που αισθάνεσαι μικρός και ταπεινός, μια χούφτα μόρια μέσα σε ένα μη πεπερασμένο σύμπαν. Που δεν σου ρχονται δυο αράδες να γράψεις γι αυτό το Αριστούργημα. Που απορείς πώς γίνεται αυτός ο Τιτάνας της δημοσιογραφίας να μην έχει βραβευτεί με ένα (και γιατί όχι, δύο) Πούλιτζερ.

Ίσως κάποιοι να με θεωρείτε υπερβολικό. Διάολε, τόσοι εξαίρετοι δημιογράφοι υπάρχουν. Μήπως δεν αξίζει ένα Πούλιτζερ ο Στάυρος Θεοδωράκης ή ο Μπάμπης Παπαδημητρίου; Ναι, ίσως το αξίζουν. Αλλά τότε στον Πάσχο θα πρεπε να δωθούν τουλάχιστον δέκα. Και ρωτάω: Ποιός άλλος μπορεί να συνδέσει την επιτήρηση των υπουργείων με τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ; Ποιος άλλος τολμά να ισχυριστεί οτι τα λεφτά που θα κερδίσουν οι επιχειρήσεις από τη μείωση των εξόδων δημοσίευσης ισολογισμών θα μετακυλιστούν στα μακαρόνια; Κανείς. Μόνο ο Πάσχος

Γιατί αυτά τα 2.000 ευρώ που πληρώνει σε 3 εφημερίδες ο AB Βασιλόπουλος, θα μετακυλιστούν στο δικό σου πακέτο μακαρόνια φίλε καταναλωτή. «Η επιτήρηση λοιπόν θα απαλλάξει τους καταναλωτές από δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως [..] Οι απλοί πολίτες, όμως, γιατί να ανησυχούν; Επειδή θα δίνουν λιγότερα στο σούπερ μάρκετ; «. Μόνο αυτός ο Γίγαντας της δημοσιογραφίας θα μπορούσε να μεταφράσει μια απαλλαγή προς τις εταιρίες σε απαλλαγή προς τους καταναλωτές. Μπράβο Πάσχο. Είσαι το ίνδαλμα της ελληνίδας νοικοκυράς. Έβαλες τρίποντο Πάσχο.

Υ.Γ. Όχι οτι δεν είναι χαζή η απαίτηση δημοσίευσης των ισολογισμών πάντως.

4 Σχόλια

Να στηρίξουμε την υποψηφιότητα Μανδραβέλη για το φετινό Hugo Award

(Ή όταν η πραγματικότητα δε συμφωνεί με τους μανδραβέληδες, τόσο το χειρότερο γι αυτή)

OIKONOMIA
Η πραγματικότητα:
– Από τη στιγμή που ανέλαβε η τρόικα, η κρίση έχει βαθύνει, το ΑΕΠ πέφτει, η φτώχια εξαπλώνεται, η ύφεση βαθαίνει και το χρέος μεγαλώνει.
– Όπου έχει δοκιμαστεί η νεοφιλελεύθερη συνταγή, έχει αποτύχει: Αργεντινή, Μεξικο, Ρωσία, Λετονία κ.α. Έχει μια μικρή λίστα με χώρες εδώ ο Άνεμος.
– Στην Ισλανδία που βρέθηκε σε παρόμοια κατάσταση με εμάς, στη θέση των φιλελεύθερων βάλανε συγκυβέρνηση κεντροαριστερας-αριστεράς που ακολουθώντας την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από τη νεοφιλελεύθερη που πρόσταζε το ΔΝΤ βγήκε από την κρίση. Τα CDS της έχουν πέσει από τις 1000 μονάδες σε λιγότερες από 200 και το ΑΕΠ έχει επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης το 2011 (3,4% στο πρώτο τρίμηνο). Κι όλα αυτά, χωρίς μισθούς πείνας, απολύσεις και υποκλίσεις.

Οι μανδραβέληδες:
– Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη σωτηρία πλην της ελεύθερης αγοράς. Παραδείγματα επιτυχημένης εφαρμογής δεν χρειάζονται, παιδιά είμαστε; Για το οτι από τότε που στραφήκαμε στο νεοφιλελευθερισμό πάμε χειρότερα αντί για καλύτερα, δεν φταίει η θεραπεία αλλά οι φασίστες αριστεροί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ταξιτζήδες, οι τεμπέληδες φοιτητές και το σοβιετικό κατεστημένο που ελέγχει τα πάντα σε αυτή τη χώρα. Η παλαβή αριστερά κέρδισε τον εμφύλιο αλλά δεν το κατάλαβε (δείτε και το σχετικό άρθρο μου στην Καθημερινή με τίτλο «Παπαδόπουλος, Πατακός, παιδιά της αριστεράς»).

ΠΑΙΔΕΙΑ
H πραγματικότητα:
– Για πρώτη φορά μετά την κατοχή, τα σχολεία ξεκινάνε χωρίς βιβλία. Είναι ακόμη ένας τομέας που πλήττεται από την οικονομική αδυναμία της χώρας, μετά τα νοσοκομεία, τις δημόσιες κατασκευές κ.α.

Οι μανδραβέληδες:
– Το πρόβλημα δεν είναι η πολιτική που ακολουθούμε. Ούτε οτι δεν υπάρχουν λεφτά. Ο λόγος που δεν έχουμε βιβλία φέτος είναι η σοβιετικού τύπου γραφειοκρατία. Μπορεί αυτό να μην εξηγεί πώς εδώ και 50 χρόνια είχαμε βιβλία και φέτος μόνο δεν έχουμε, αλλά δε μπορεί να τα εξηγεί όλα ένας άνθρωπος. Τέτοια ερωτήματα τα λύνει η ελεύθερη αγορά μόνη της.

ΤΑΞΙ
Η πραγματικότητα:
– Η κατάσταση ήταν ψιλοχάλια, με τις άδειες ΤΑΞΙ να πωλουται για 200 και 300 χιλ. ευρώ στη μαύρη και τις υπηρεσίες να είναι κάτω του μετρίου. Αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί αν γινόντουσαν οι άδειες δημόσιες, σταδιακά, αφού έχουν κάνει απόσβεση όσοι αγόρασαν πρόσφατα άδεια και τους οδηγούς να νοικιάζουν την άδεια από το δημόσιο, αφού έχουν περάσει ειδική εκπαίδευση (ξένη γλώσσα, οδηγητική συμπεριφορά κτλ). Έτσι θα αντιμετωπιζόταν και το πρόβλημα του μεσάζοντα μεγαλοιδιοκτήτη ταξί, θα αυξανόντουσαν τα δημόσια έσοδα και οι οδηγοί θα είχαν καλύτερες απολαβές και θα δούλευαν για την πάρτη τους και όχι ως υπάλληλοι των ιδιοκτητών ή ακόμα χειρότερα ιδιωτικών εταιριών με χαμηλότατους μισθούς όπως θα γίνει στο μέλλον.

Οι μανδραβέληδες:
– Μα είναι δυνατόν η αριστερά να είναι ενάντια στην απελευθέρωση των ΤΑΞΙ; Εμείς θέλουμε να μπορεί ο άνεργος και ο φτωχός να πάρει μια άδεια ταξί να σταματήσει να είναι άνεργος. Τι; Μόνο εταιρίες θα παίρνουν άδεια ΤΑΞΙ;  Και θα χρειάζεται και μια 50άρα χιλιάδες ευρώ; Εντάξει λοιπόν, ας ξεχάσουμε οτι το είπα. Τώρα θα αρχίσω να μιλάω για τις σοβιετικού τύπου γραφειοκρατίες και τα πληθυσμιακά κριτήρια. Σιγά μη θυμάστε τις μαλακίες που γράφω κατά καιρούς. Στην πραγματικότητα είναι καλύτερα να τα χουν εταιρίες παρά άνεργοι τα ταξί.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Η πραγματικότητα:
– 301 σχολές υπό κατάληψη, όλες με γενικές συνελεύσεις όπου ο καθένας μπορεί να πει τη γνώμη του, να κατεβάσει την πρότασή του και να ψηφιστεί ή να μην ψηφιστεί από την πλειοψηφία. Στις περισσότερες σχολές οι ΓΣ είναι πολύ μαζικές αναλογικά με τους πραγματικούς (καθημερινούς) ενεργούς φοιτητές (γιατί υπάρχουν πολλοί που παρακολουθούν από απόσταση ή δουλεύουν ταυτόχρονα) και με δεδομένο οτι στις περισσότερες σχολές η ΔΑΠ καλεί τους φοιτητές να μην συμμετάσχουν στη συνέλευση.

Οι μανδραβέληδες:
– Υπάρχει μια βουβή πλειοψηφία, η οποία δεν θέλει τις καταλήψεις. Δεν έχουμε κάποια ένδειξη γι αυτό, ούτε ξέρουμε γιατί δεν πηγαίνουν στη συνέλευση να το πούν. Κάνανε ένα γκρουπ όμως στο facebook οι φοιτητές ενάντια στην κατάληψη της ΑΣΟΕ και κατεβήκανε στη συνέλευση. Μπορεί να πήρανε μόνο 347 ψήφους σε σύνολο 1500, αλλά να ξέρετε είναι πλειοψηφία. Εξάλλου αντίστοιχο πλαίσιο πήρε άλλους 50 ψήφους στη Νομική. Ε τι; Με 17% των ψήφων δεν είσαι βουβή πλειοψηφία;

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο κομμάτια από τον παραλογισμό της νεοφιλελεύθερης ρητορείας των μανδραβέληδων που προσπαθεί να πείσει οτι το να αντιδρας σε μια κυβέρνηση που στηρίζεται μόλις από το 17-20% των πολιτών είναι φασιστικό, ενώ το να σπας με το έτσι θέλω μια συλλογική απόφαση γενικής συνέλευσης είναι αντίδραση στο φασισμό. Επιτέλους ας επιβραβεύσει η διεθνής κοινότητα την προσπάθεια της Καθημερινής και του Αγαπημένου Μου με το φετινό Hugo Award.

1 σχόλιο

Ο αθεράπευτος χριστιανισμός των νεοφιλελεύθερων γραφιάδων

Όσοι έχουν την ευτυχία να παρκολουθούν τα twitter feeds και την αρθογραφία των νεοφιλελεύθερων φωστήρων της χώρας, θα χουν παρατηρήσει την αγάπη που έχουν στο να βρίσκουν κοινά σημεία ανάμεσα στην αριστερά και το χριστιανισμό. Όμως, οι νεοφιλελεύθεροι γραφιάδες- γνωστοί και ως Μανδραβέληδες – όσο κι αν προπαγανδίζουν το αντίθετο- δεν διαφέρουν οι ίδιοι από ιερείς μονοθεϊστικών θρησκειών.

Ηθική της ενοχής: Όπως κάθε μονοθεϊστική θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και οι εγχώριοι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού χρησιμοποιούν ως βασικό μοχλό ψυχολογικής πίεσης την ενοχή. Μπορεί να δουλεύεις περισσότερο από τους άλλους, να παίρνεις χαμηλότερους μισθούς, να έχεις μικρότερο δημόσιο τομέα (σελ. 5) και να την περνάς γενικώς χειρότερα, αλλά παρ όλα αυτά φταις. Είσαι υπεύθυνος αφού στο παρελθόν σε κάποιο αμάρτημα θα έχεις υποπέσει. Κι αν όχι εσύ, σίγουρα ο διπλανός σου. Αλλά ο Θεός της Ελεύθερης Αγοράς τιμωρεί ολόκληρη την αμαρτωλή μας κοινωνία που τόσα χρόνια κυλιότανε στο βούρκο της ακολασίας, τρώγωντας απ τα έτοιμα.

Καταστροφολογία: Άλλο ένα βασικό χαρακτηριστικό των μονοθεϊστικών θρησκειών. Στη νεοφιλελεύθερη θρησκεία, η χρεωκοπία της χώρας παίζει ρόλο Δευτέρας Παρουσίας και Κόλασης, δύο στην τιμή τους ενός (και τι τιμή, είδες η ελεύθερη αγορά; ). Από τη μία η απειλή της πείνας και του ζιμπαμπουισμού κι από την άλλη το φως στο τέλος του τούνελ που κάποια στιγμή θα δούμε, αν ακολουθήσουμε όσα μας λέει το ιερατείο του νεοφιλελευθερισμού. Γιατί μπορεί τώρα να πεινάσετε λίγο με τα μνημόνια, αλλά όταν θα έρθει το Αόρατο Χέρι της Αγοράς, όσοι έχετε ακούσει τους Μανδραβέληδες και έχετε παίξει τα επιχειρηματικά σας χαρτιά σωστά (όσοι δεν έχετε δεν πειράζει, νεξτ τάιμ), θα γίνετε ζάμπλουτοι και θα έχετε όλοι από ένα Ερμής 2. Οι υπόλοιποι τον πούλο (με επιστημονικούς όρους).

Απολυτότητα: Όπως δεν θα ακούσεις ποτέ παπά να λέει «εντάξει και με το μουσουλμανισμό ίσως να πας στον παράδεισο, αλλά από μας πιο σίγουρα», έτσι και δεν θα ακούσεις ποτέ νεοφιλελεύθερο να παραδέχεται οτι υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι. Όλοι οι άλλοι δρόμοι και παράδρομοι οδηγούν στρέιτ του χελ. Στο ζιμπαμπουανισμό ή ακόμα χειρότερα «οι κόρες σας κι οι αδελφές σας θα γίνουν πόρνες όπως στην ουκρανία» (ασχέτως του οτι στην ελληνική ύπαιθρο γίνανε πόρνες).

Μεσιανισμός και μεταφυσική: Μπορεί όλα τα παραδείγματα νεοφιλελευθερισμού να έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής, μπορεί το χρέος να μεγαλώνει αντί να μικραίνει και το ΑΕΠ να συρρικνώνεται, αλλά κάποια στιγμή θα έρθει το Αόρατο Χέρι της Αγοράς και θα τα διορθώσει όλα. Θα αποπληρώσει το χρέος, θα αυξήσει το ΑΕΠ, θα εκτινάξει το χρηματιστήριο και όσοι ήταν πιστοί θα οδηγηθούν στη Γη της Επαγγελίας. Οι τυφλοί θα δουν (άμα δεν έχουν πεθάνει μέχρι τότε, λόγω έλλειψης υποδομών), οι κουφοί θα ακούσουν και οι φτωχοί… ε οι φτωχοί είναι αμαρτωλοί γι αυτό και είναι φτωχοί άρα θα καούν στην κόλαση.

Εταιρικά Στελέχη και Προπαγάνδα: Όπως και οι ομότιμοί τους θρησκευτικοί λειτουργοί, πληρώνονται από ιδιοκτήτες αμύθητων περιουσιών (που κατά κανόνα τις αποκτήσανε σε σκοτεινές ισοτρικές περιόδους με ακόμα πιο σκοτεινές διαδικασίες) για να προπαγανδίζουν τη θρησκεία τους. Οι ίδιοι συνήθως είναι απλοί υπάλληλοι που κηρρύτουν την Αλήθεια στις κυριακάτικες εφημερί(δ)ες, κατακεραυνώνοντας τους αλλόθρησκους που παρασέρνουν το λαό σε ακολασίες και σπατάλες και μιλάνε για εναλλακτικούς δρόμους προς τον παράδεισο.

Παντογνώστης, πανταχού παρών και Δημιουργός των Πάντων: Όπως ο Θεός, έτσι και η Αγορά ξέρει τα πάντα (ναι, ξέρει οτι πήρες κρατική επιχορήγηση και θα τιμωρηθείς κρατικοδίαιτε καλλιτέχνη, μην κρύβεσαι), είναι παντού και είναι ο μόνος λόγος και το μόνο κίνητρο για να δημιουργήσει κανείς. Το Κέρδος είναι ο μόνος Δημιουργός και όσοι λέτε οτι δημιουργείτε για άλλους λόγους θα καείτε στην κόλαση κουφάλες.

Ιερατείο: Όπως και στις άλλες θρησκείες, υπάρχει ένα διαμορφωμένο, συγκεκριμένο ιερατείο το οποίο αντιμετωπίζει τον αδαή λαουτζίκο (από αγάπη πάντα) με αυστηρό, επικριτικό τόνο. Μπορεί οτι ίδιο το ιερατείο να ψεύδεται κατά καιρούς, αλλά το θέμα δεν είναι τα στοιχεία, το θέμα είναι η Πίστη στην Αλήθεια της Αγοράς. Το ίδιο το ιερατείο είναι το μόνο εξάλλου που μπορεί να ερμηνεύσει και να προφητεύσει με ακρίβεια το τι θα συμβεί. Όλοι οι άλλοι είναι στην καλύτερη αδαείς, στη χειρότερη ψευδοπροφήτες, εντεταλμένοι από τα σκοτεινά κέντρα του δημοσίου τομέα και της κρατικολάγνας αριστεράς να στρέψουν την πορεία της χώρας από τον παράδεισο του νεοφιλελευθερισμού στην κόλαση του κοινωνικού κράτους.

Ιερά Εξέταση: Αν και μέχρι στιγμής η νεοφιλελεύθερη θρησκεία στο συγκεκριμένο δεν έχει καταφέρει με τόσο μεγάλη επιτυχία να μιμηθεί το χριστιανισμό, τον τελευταίο καιρό κάνει φιλότιμες προσπάθειες. Κουκουλονόμος, εξοντωτικές ποινές σε συλληφθέντες που αντιστέκονται στην εγκαθίδρυση της θρησκείας και προσφάτως σχηματισμός ειδικής επιτροπής -με εξέχοντα στελέχη του ιερατείου- για την ταυτοποίηση των «ανώνυμων» μπλόκερζ. Γιατί καλή η ελευθερία του λόγου, αλλά πρέπει να σταματάει εκεί που αρχίζει η εξουσία της Εκκλησίας. Δηλαδή παντού.

15 Σχόλια

Τόση μπάλα και τόση δημοκρατία, είχαμε να δούμε από τη χούντα

Τις τελευταίες εβδομάδες ξεσπαθώσανε διάφοροι τιμητές της Δημοκρατίας και της νομιμότητας στην Καθημερινή,  το protagon.gr αλλά και όπου αλλού τους παίρνει. Αφορμές κυρίως η μη-συμμετοχή της αριστεράς στη γιορτή της δημοκρατίας, οι κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων και η (επικείμενη τότε) έφοδος των ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος.

«Πρώην αριστεροί», «προοδευτικοί δημοσιογράφοι» και «ανώνυμοι» υπερασπιστές των φοροαπαλλαγών των αφεντικών τους με τα γιοτ των 20 εκατομμυρίων που απαιτούν μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις «για το καλό της χώρας». Αυτοί γράφουν για την «ανομία και την ασχήμια» της πλατείας, αυτοί που δεν βρήκαν χώρο να γράψουν μια λέξη για ανομίες, ασχήμιες και δημοκρατίες όταν τα ΜΑΤ ανοίγανε κεφάλια και πνίγαν τον κόσμο στα χημικά. Που δεν βρήκαν έλλειμμα δημοκρατίας όταν ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο με το οποίο διαφωνούσαν τα 2/3 των πολιτών, αλλά είδαν φασισμό όταν η αριστερά δεν συμμετείχε στο πανηγυράκι της «δημοκρατίας» (η οποία παρ όλα αυτά το καταδιασκέδασε το πάρτι, αφού συμμετείχαν οι αρχηγοί της αστυνομίας και του στρατού).

Αυτοί, που όταν βολεύει τα αφεντικά τους επικαλούνται τη νομιμότητα και την ηθική. Μάλλον νομίζουν οτι ξεχάσαμε τις δηλώσεις του αφεντικού τους του Αλαφούζου*: «Το 1988, όταν ήθελα να αγοράσω την «Καθημερινή» συζήτησα με τον νυν Πρωθυπουργό και εκείνος με παρακάλεσε αν μπορώ να βοηθήσω το κόμμα. Εγώ δέχτηκα και έδωσα εκατοντάδες εκατομμυρίων στο κόμμα.» . Διαπλοκή; Άντε καλέ. Πεντακάθαροι είναι όλοι τους. Για το καλό της χώρας τα έδωσε ο άνθρωπος τα λεφτά, δεν ήθελε ανταλλάγματα.

Λες και η νομιμότητα είναι αυταξία. Λες και δεν ήταν κάποτε νόμιμη η σκλαβιά και παράνομη η ψήφος. Λες και δεν θα ναι νόμιμα σε λίγες μέρες τα αυθαίρετα που παράνομα χτίστηκαν στις καμμένες περιοχές. Δεν είδε όμως καμία σύνδεση ανάμεσα σε αυθαίρετα και πυρκαγιές ο ΣΚΑΙ. Έτυχε να συζητηθεί το νομοσχέδιο την ώρα πουδράρανε το οικολογικό τους προφίλ και το χάσανε.

Βγήκε κι ο Αγαπημένος Μου Γκαφατζής (εφεξής ΑΜΓ) να κατηγορήσει τους αγνακατισμένους οτι αφήσανε την επανάσταση και πήγανε για μπάνια. Το link που έδωσε ήταν απ τις 17 Μαϊου, 8 μέρες πριν την πρώτη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος…

Πανηγυρίζει την επιστροφή στην κανονικότητα της πόλης ο ΑΜΓ και άλλοι δημοσιογράφοι του Αλαφούζου. Έχετε δίκιο. Σ’ αυτήν την πόλη-πρότυπο, την πεντακάθαρη, με τους άδειους δρόμους, που δεν υποφέρει από μαφίες της νύχτας, πρεζέμπορους και νταβατζήδες, οι σκηνές στην πλατεία Συντάγματος ήταν μια παραφωνία.  Μη στεναχωριέσαι όμως Αγαπημένε μου, το Σεπτέμβρη θα είμαστε πάλι εκεί. Συνέχισε να γράφεις εσύ, και θα επιστρέψουμε πιο οργισμένοι από ποτέ. Όχι για σένα Αγαπημένε μου. Για τα αφεντικά σου θα επιστρέψουμε. Εσένα θα προτείνω στη συνέλευση να σε κάνουμε υπεύθυνο καφέδων στο απαλλοτριωμένο γιοτ των 20 εκατομμυρίων, να σερβίρεις αυτούς που κληρώθηκαν τα κουπόνια Κοινωνικού Τουρισμού.

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=177177

8 Σχόλια

Πάσχο, στην ελεύθερη αγορά ούτε καφέδες δε θα φερνες

Τις περισσότερες μέρες ξυπνάω στραβωμένος. Σήμερα όμως -τελευταία μέρα στην πόλη- ξύπνησα με σχετικά κέφια. Κάτι τέτοιες σπάνιες μέρες, μπαίνω να διαβάσω και την Καθημερινή. Έτσι να χω κάτι να σκέφτομαι στις διακοπές (οι φαντάσιώσεις μου είναι κάπως νουάρ το καλοκαίρι).

Πέφτω σήμερα πάνω σε ένα άρθρο του αγαπημένου μου Πάσχου Μανδραβέλη. Τιτλοφορείται «η αποτυχία των ελληνικών ΑΕΙ» και είναι ένα απ τα συνηθισμένα άρθρα του συγκεκριμένου τύπου, που στερείται ουσίας αλλά βρίθει φτηνού συναισθηματισμού. Για τους συντηρητικούς πανεπιστημιακους που αντιδράνε σε ότι καινούριο και τα γνωστά. Συνήθως για να καταφέρω να φτάσω μέχρι το τέλος των άρθρων του Πάσχου, κάνω αυτό το παιχνίδι στο μυαλό μου όπου προσπαθώ αντιστρέφοντας μερικές λέξεις να δώσω το αντίθετο νόημα. Π.χ. μπορεί κανείς να γράψει οτι «απέναντι στις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις από τις δυνάμεις της Συντήρησης και του Σκοταδισμού, ευτυχώς στέκονται αυτοί οι πανεπιστημιακοί και προασπίζουν τον προοδευτικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης», αλλά δεν έχει νόημα να γίνεις Πάσχος.

Και σε μια πρόταση σκαλώνω. Τη διαβάζω, την ξαναδιαβάζω. Ρε λες; Ρε μήπως έχει δίκιο ο Πάσχος και τα τρώμε μαζί τόσα χρόνια; Γράφει λοιπόν: «Η Ελλάδα ξοδεύει (ως ποσοστό του ΑΕΠ) περισσότερα χρήματα για την ανώτατη εκπαίδευση απ’ ό, τι οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ.». Στην αρχή κολλάω γιατί δεν έχω δει το ανώτατη (είμαι στη 2η γουλιά καφέ ακόμα). Εντάξει, το γκουκλισμα εκεί είναι εύκολο, η ελλάδα συνολικά για την εκπαίδευση το 2002 ήταν 83η. Το 2005 που είναι τα επόμενα στοιχεία που μπορεί να βρει κανείς ολοκληρωμένα για όλες τις χώρες είναι ακόμα χειρότερα, αλλά επειδή γουστάρω χάρτες, πάρτε αυτό να τελειώνουμε.

Οκ λοιπόν ξανασκέφτομαι. Ανώτατη εκπαίδευση λέει ο Πάσχος, τον αδίκησα. Παύση. Σκέφτομαι. Γκουγκλίζω (γκουγκλάρω, όπως με διορθώνουν και οι βόρειοι φίλοι μου). Ρε γμτ, πάλι δε βγαίνει. Με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (του 2005) που βρίσκω η ελλάδα πάλι δεν είναι πρώτη. Είναι βέβαια κι αυτό το «από άλλη χώρα του ΟΟΣΑ» που με προβληματίζει. Οπότε πάω μια βόλτα στη wikipedia, και βλέπω τα μέλη του ΟΟΣΑ. 34 είναι όλα κι όλα. Σκέφτομαι μέσα μου, «πονηρή αλεπού ο Πάσχος» (εντάξει δεν σκέφτομαι με τόσο κλισέ ατάκες πάντα, μόνο όταν διαβάζω Καθημερινή) έβαλε μόνο τα μέλη του ΟΟΣΑ για να μπορεί να πει οτι η ελλάδα είναι 1η στα έξοδα. Πάω πίσω λοιπόν στο site της unesco που χει ωραία φίλτρα για τα στατιστικά στοιχεία, και ξανακοιτάζω τον πίνακα. Το 2005 (έκτοτε συρρικνώθηκαν ακόμα περισσότερο τα έξοδα για την ανώτατη παιδεία στην ελλάδα), η Ελλάδα έδινε λιγότερα από τις: Ελβετία, Σουηδία, Δανία, Λευκορωσία, Ουκρανία, Φινλανδία, Μπαρμπέιντος, Τυνησία, Λεσότο και Κούβα. Από αυτές, μέλη του ΟΟΣΑ είναι η Ελβετία, η Σουηδία, η Δανία και η Φινλανδία.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ ακόμα και με τη λαϊκιστικη ακροβασία που κάνει με το να επιλέξει μόνο τις χώρες του ΟΟΣΑ (στις οποίες δεν είναι καν όλες οι χώρες της Ε.Ε.) ο Πάσχος λέει ψέμματα.Έχει μόλις ένα στοιχείο σε ολόκληρο το άρθρο κι αυτό είναι πλαστό. Αν αυτή η ονείρωξη της ελεύθερης αγοράς που λειτουργεί με όρους ανταγωνιστικότητας και αξιοκρατίας, μπορούσε ποτέ να γίνει πραγματικότητα και οι εφημερίδες δεν εξυπηρετούσανε τα επιχειρηματικά συμφέροντα των κατασκευαστικών και εφοπλιστών ιδιοκτητών τους, αρθρογράφοι σαν τον Πάσχο ούτε καφέδες δεν θα φέρνανε.

Υ.Γ.1: Ιδού και τα στοιχεία από το site της unesco για το 2005:

Υ,Γ.2: Όσο για το υπόλοιπο μισό του επιχειρήματος, οτι «Παρά τη μεγάλη αυτή δαπάνη, πανηγυρίζουμε αν ένα εγχώριο ίδρυμα καταφέρει να μπει στους καταλόγους των 500 καλύτερων ΑΕΙ του κόσμου», η ελλάδα έχει 5 πανεπιστήμια στη λίστα με τα καλύτερα 500 (το πώς βγαίνει η λίστα και το πώς είναι η κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι άλλη μεγάλη συζήτηση, άσχετη με τα ψέμματα του Πάσχου).

Υ.Γ.3: Μακάρι να είμασταν πρώτοι στα έξοδα για την παιδεία παγκοσμίως εδώ που τα λέμε. Από το να είμαστε πρώτοι στις αγορές όπλων(μίζες) και στην αστυνόμευση(ΜΑΤ) καλύτερα να τα σκορπούσαμε στην παιδεία.

13 Σχόλια