Archive for category Uncategorized

Εκλογικό παραλήρημα

Ενότητα της αριστεράς σου λέει ο άλλος. Καλά κάνει κι αυτός απ τη μεριά του βέβαια. Και -καθόλου τυχαία- απ ότι φαίνεται συμφωνεί κι ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας. Θα μου πεις, αφού συμφωνεί γιατί δεν ψηφίζει Τσύπριζα κατ ευθείαν; Δεν ξέρω, δεν είμαι ψυχολόγος. Αλλά φαντάζομαι έχει να κάνει με απλά μαθηματικά. Σου λέει αν αθροίσω τα ποσοστά τους, βγαίνουν πρώτοι. Κι αν βγουν πρώτοι, υπάρχει ελπίδα να αλλάξει κάτι. Γιατί μετά τον Ιούνη, δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι αλλά χάθηκε ακόμα κι η ελπίδα. Ίσως να χει να κάνει και με την ασφάλεια. Σου λέει, ο Κουβέλης από μόνος του μπορεί να μας βγει Γιωργάκης. Ο Σύριζας μπορεί να αλληλοφαγωθεί. Το ΚΚΕ να μας κάνει Ρουμανία (την τότενες). Καλύτερα όλοι μαζί να συγκρατεί ο ένας τον άλλον.

Κατά βάθος όμως έχει δίκιο το ΚΚΕ, ας μην κρυβόμαστε πίσω απ το δάχτυλό μας. Δε γουστάρω το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, αλλά με την κομματική ψυχασθένεια έχω ένα ζήτημα. Να, τα λέει εδώ ένα παλικάρι (κκες φαντάζομαι). Δεν θέλουμε συνεργασία ρε παιδιά λέει. Γιατί είναι σχέδιο των κακών να πάρει η αριστερά την εξουσία. Εμείς θέλουμε να γραφτεί ο κόσμος στο ΚΚΕ (συστράτευση). Και καλά κάνουν απ τη μεριά τους. Κι εγώ περίπου τα ίδια λέω. Με το να ψηφίζεις μια φορά στα 4 χρόνια, δεν φτιάχνεις σωστή κοινωνία. Το τι κάνεις ενδιάμεσα έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Αλλά οι εκλογές γίνονται ανεξάρτητα από το τι πιστεύω εγώ.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί πάνε και ψηφίζουνε ΚΚΕ οι κκέδες. Για την επιχορήγηση; Δλδ εγώ το ξεκαθάρισα, συμφωνώ πρέπει να αλλάξει συνολικά η κοινωνία, πάει στραβά. Και συμφωνώ δις, πως δεν πρόκειται να αλλάξει όσο διατηρείται αυτό το εξουσιαστικό μοντέλο. Εσείς, γιατί πάτε και (κατα)ψηφίζετε νόμους στη βουλή; Γιατί απαιτείτε αυξήσεις και κατώτατους μισθούς; Από ποιον τους απαιτείτε; Όταν τα απαιτούσατε, δεν σκεφτήκατε οτι κάποιος μπορεί να γυρίσει και να σας πει: «να ορίστε, αφού είστε τόσο μάγκες πάρτε εσείς τη μπάλα και κάντε παιχνίδι»; Και τώρα που ο λαός σας στήνει τη μπάλα στα 11 βήματα, εσείς λέτε «είναι σχέδιο της εξουσίας για να χάσουμε το πέναλτι»;

Φαγωθήκατε με την ψήφο διαμαρτυρίας. Πόσες θέλετε; 5% φτάνει; Γιατί 30% ψήφους διαμαρτυρίας απ ότι λέτε δεν θέλετε. Γιατί θα ναι πάλι σχέδιο της εξουσίας να ρίχνει πέναλτι η αριστερά. Άμα δε θέλετε να βάλετε γκολ τότε γιατί κατεβαίνετε στο γήπεδο ρε καρντάσια;

Τι να πω. Μια ζωή ψήφιζα χωρίς αυταπάτες. Δεν πιστεύω οτι μπορεί να αλλάξει ριζικά η κοινωνία χωρίς να αλλάξει το πολιτικό σύστημα, αλλά έχω 4 χρόνια κάθε φορά για να το συζητάω αυτό. Τη μέρα των εκλογών όμως τα πράγματα είναι απλά. Αν δεν πας να ψηφίσεις, μοίρασες την ψήφο σου σε όλα τα κόμματα ανάλογα με τα ποσοστά τους. Άδικο; Εντελώς. Αλλά έτσι είναι το σύστημα κι ας μη μας αρέσει. ( Και μην ακούω για πολιτικές αποχές και άλλες αστειότητες. Πώς ξεχωρίζει δλδ η πολιτική αποχή από την απλή; Την κάνεις στο δημαρχείο; ).

Οπότε αφού δε μπορώ να απέχω, πάω και ψηφίζω. Αυτόν που θεωρώ οτι μπορεί να κάνει έστω και λίγο καλύτερα τα πράγματα.  Ή έστω να μην τα κάνει χειρότερα.  Γι αυτό λέω. Δίκιο έχει το ΚΚΕ. Η ενότητα της αριστεράς είναι μαλακία. Ένας συνεπής ΚΚΕς κτγμ πρέπει να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, και να συνεχίσει να μάχεται τα υπόλοιπα 4 χρόνια για τον κομμουνισμό όπως αυτός πιστεύει καλύτερα.

Και για να μη νομίζετε οτι είμαι κάποιο κακεντρεχές τρολ που σκαρφίζεται σοφιστείες για να κλέψει ψήφους απ το ΚΚΕ, να σας ενημερώσω οτι αυτά δεν τα λέω εγώ, τα λέει ο Ριζοσπάστης.  A, σωστά. Οι εκλογικές συνεργασίες κομμάτων της αριστεράς είναι καλές και μπορούν να λειτουργήσουν μόνο όταν βρίσκονται στην άλλη πλευρά του ατλαντικού. Εδώ ειναι παιχνίδι της εξουσίας για να παρασύρει τους συνεπείς κομμουνιστές.

Καλά λοιπόν, καθίστε και κάντε όνειρα για την επανάσταση που θα έρθει κάποτε στο μέλλον εκεί στον Περισσό. Δεν είναι εξάλλου και καμια κρίσιμη στιγμή για την εργατική τάξη στην ελλάδα. Στην Κατοχή πεινούσε περισσότερο. Άσε που είχε και μεγαλύτερη ανεργία. Ως εδώ καλά λοιπόν.

Advertisements

Σχολιάστε

Όχι τους θεσμούς ρε παιδιά!

Χτες το πρωί, πήρα τηλέφωνο ένα συριζαίο γνωστό μου, να τον ρωτήσω μήπως μπορεί να πείσει άλλους 8 συριζαίους, να πάμε 9 συριζαίοι κι ένας μαλάκας να σταματήσουμε τη στρατιωτική παρέλαση. Φτάνοντας λοιπόν στη Μ. Αλεξάνδρου βλέπω το λαό της Θεσσαλονίκης να ζητωκραυγάζει τον Κάρολο Παπούλια και τους εκπροσώπους την κυβέρνησης. Δεν θα αφήσουμε τη σιωπηρή πλειοψηφία να κάνει κουμάντο,σκέφτηκα. Μπορεί να είμαστε 10, αλλά θα σταματήσουμε ΜΑΤ και στρατό. Παρατάχθηκαν λοιπόν οι 9 συριζαίοι μπροστά στις κλούβες των ΜΑΤ για να εμποδίσουν τη στρατιωτική παρέλαση. Να εδώ μια φωτογραφία τους:

Εγώ και 9 συριζαίοι

Πίσω από τις κλούβες παρατάχθηκαν για περίπου 5 δευτερόλεπτα οι επίσημοι, γιατί ακόμα πιο πίσω είχε κι άλλο κόσμο, ο οποίος σε αντίθεση με μένα είχε πάει να δει την παρέλαση. Οι συριζαίοι (που φημίζονται για την ακρίβειά τους να ξέρετε) είχαν φτάσει νωρίτερα από μένα, κι έτσι βρέθηκα περίπου 30 εκατοστά νοτιότερα της παραπάνω φωτογραφίας, με ΜΑΤ ανάμεσα σε μένα και τους συνομώτες μου. Την ώρα λοιπόν που αναλογίζομαι αν είναι η ώρα να δείξω τις υπερυνάμεις μου και να πηδήξω πάνω απ τις κλούβες ή αν θα είναι καλύτερα να μείνει μεταξύ μας μέχρι την επανάσταση (φανταστείτε ένα στρατό μεγαλλαγμένων στα χέρια του καπιταλισμού, μπρρρ. Θα γινόταν ωραία ταινία πάντως), ακούω γιουχαρίσματα προς την πλευρά των επισήμων από κόσμο δίπλα μου που δε μου μοιαζε για συριζαίος. Ένας μάλιστα από αυτούς άρχιζε να φωνάζει τον Παπούλια «προδότη». Πανικοβλήθηκα. Άρχισα να φωνάζω «Ρε παιδιά, όχι τους θεσμούς. Τους θεσμούς ρε παιδιά. Και δυο μαλόξ» [1].

Κάθε μέρα βλέπω ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια. Οι γύρω μου (κι εγώ μαζί τους) βουλιάζουνε οικονομικά. Τον Ιούνη, κατέβηκα στο Σύνταγμα και το Κράτος των Αθηνών (tribute στην Αυτόνομη Θύρα 10 είναι αυτό για τους άμπαλους) με υποδέχτηκε με χημικά και ανοιγμένα κεφάλια. Τα νοσοκομεία καταρρέουν. Τα σχολεία επίσης. Όταν είδα όμως να βρίζουν το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας λύγισα. Όχι ρε παιδιά τον πιο χρήσιμο και ουσιαστικό θεσμό της χώρας. Πώς θα επιβιώσουμε ως λαός άμα δεν σεβαστούμε τον πιο διακοσμητικό πολιτικό μας; Τέτοιες μαλακίες κάνετε και τον αναγκάσατε μετά να κάνει «οργισμένη δήλωση». Και σε τέτοια ηλικία είναι επικίνδυνες οι οργισμένες δηλώσεις. Δεν έχω παράπονο όμως, τους έβαλε όλους στη θέση τους το στολίδι της δημοκρατίας. Αυτός προδότης; Πολέμησε από τα 15 ως τα 17 του το φασισμό. Δε σας το κρύβω, ταυτίστηκα με αυτή τη δήλωση.

Γυρίζοντας από τη μη-παρέλαση, ακούω έναν κύριο με στολή να λέει «χαλάσανε την παρέλαση οι τεμπέληδες». Οπλισμένος με τον πλούτο των επιχειρημάτων και τα διδάγματα του προέδρου, γυρίζω και του λέω: «εγώ τεμπέλης ρε; Εγώ δούλεψα από τα 15 ως τα 17 μου». Έμεινε κάγκελο ο δικός σου.

Μετά και από αυτήν τη νίκη, τα πανιά μου και τα μυαλά μου είχαν φουσκώσει. Κοιτάζω το ρολόι μου. Δώδεκα παρα δέκα. Προλαβαίνω, σκέφτηκα. Παίρνω τηλέφωνο τον συριζαίο φίλο μου και του λέω: Στείλε τον professor-X στην Ξάνθη. Θα χρειαστούμε τις τηλεπαθητικές του ικανότητες για να φύγουν οι μαθητές στη μέση της παρέλασης:


Στείλε το Μαγκνίτο στον Πολύγυρο να στρέψει τους μαθητές με πλάτη στους επισήμους:

Στείλε τη τη Jean Grey να επηρρεάσει το διμοιρίτη στην Αθήνα:

Ο διμοιρίτης επηρρεασμένος τηλεπαθητικά

Πες του wolverine αν μπορεί να πεταχτεί μέχρι την Καλαμάτα να πλακώσει στο ξύλο τους πολιτικούς:

Στείλε στα Τρίκαλα εκείνο το φλώρο με τα μαύρα γυαλιά που είναι ωραίο γκομενάκι να ξεσηκώσει τα πλήθη:

Και όποιον σου μείνει, στείλτον στην Κέρκυρα, το Βόλο, την Καλλιθέα, τον Πειραιά, τη Φλώρινα, τη Βέροια κτλ. Βίντεο από τις δράσεις των 9 συριζαίων μπορείτε να βρείτε συκεντρωμένα εδώ

Ατενίζοντας πλέον το μέλλον με αισιοδοξία, μπορώ μόνο να φαναστώ τι θα πει η ιστορία για την 28η Οκτωβρίου του 2011: «Πώς μια χούφτα Συριζαίοι κι ένας μαλάκας άλλαξαν τον κόσμο»

[1] http://www.youtube.com/watch?v=J6woyYPuaNM

6 Σχόλια

Πραγματικό έλλειμα, στημένα διλήμματα και οικονομικές αλχημείες

Μου τουιτάρουν σήμερα αυτό το άρθρο του TaxPayerGR με τον πιασάρικο τίτλο «Πρωτογενές Έλλειμμα €33 εκατομύρια κάθε μέρα» (ή πάνω από 1 εκ. ευρώ την ώρα όπως λέει και μέσα στο ποστ). Ο τίτλος θυμίζει λίγο τις διαφημίσεις τύπου «αποκτήστε home cinema με 2 ευρώ τη μέρα». Τα 60 ευρώ το μήνα είναι λιγότερο εντυπωσιακά από τα 2 ευρώ τη μέρα, όπως λιγότερο εντυπωσιακό φαίνεται θα ήταν τα 12 δισ. το χρόνο. Ακολουθεί κι ένα -και καλά αφοπλιστικό- πινακάκι με τίτλο «ποια έξοδα θα κόβατε», «ποια έσοδα θα αυξάνατε».

Μόνο που τα έσοδα είναι κατηγοριοποιημένα μόνο σε «άμεσους φόρους» και «έμμεσους φόρους». Δύσκολο το δίλημμα κι εκεί ποντάρουν οι υποστηρικτές του μνημονίου και του νεοφιλελευθερισμού. Γιατί δεν υπάρχει μόνο η γενική επιλογή του «αυξάνουμε τους φόρους», που υποκρύπτει οτι τους αυξάνουμε για όλον τον κόσμο, αλλά πολλές επιλογές αύξησης των φορολογικών εσόδων χωρίς επιβάρυνση των κατώτερων οικονομικών στρωμάτων που ήδη έχουν ξεπεράσει τα όριά τους. Είναι κάπως πιο εύκολη η επιλογή όταν π.χ. έχεις απαντήσεις τύπου «αύξηση του φόρου για τα εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ/χρόνο», ή «φορολόγηση των καταθέσεων που βρίσκονται στο εξωτερικό» ή «άμεση πρόσληψη των δισ. που χρωστάνε οι μεγαλοοφειλέτες στο δημόσιο». Αλλά εκεί είναι όλο το κόλπο, στο να βάλεις το γενικόλογο και άνευ πραγματικής ουσίας δίλημμα «θέλετε φόρους ή μείωση των δαπανών;».

Πώς όμως βγήκαν αυτά τα 12 δισ. το χρόνο ως πραγματικό έλλειμα; Βγήκαν λέει μετά από πολύ κόπο, από τον προϋπολογισμό του 2011. Από αυτόν τον προϋπολογισμό; Οκ, δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά υποτίθεται οτι είναι αυτοί που τον ετοίμασαν. Στην εισηγητική έκθεση, σελ. 27, το πρωτογενές έλειμμα για το 2010 ήταν 7,7 δισ (21 εκ. ευρώ τη μέρα για τους φίλους μας τους νεοφιλελεύθερους) ενώ η πρόβλεψη για το 2011 είναι 1.7 δισ. ευρώ (4.6 εκ. ευρώ τη μέρα για τους φίλους). Αλλά και στη σελ.58 με τις κάπως αναλυτικότερες δαπάνες/έσοδα, δε βλέπουμε κάτι διαφορετικό, πέραν του οτι τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι 1.6 δισ., άρα κόβοντας τις αγορές όπλων για του χρόνου ερχόμαστε σε σχεδόν μηδενικό πρωτογενές έλειμμα, χωρίς να χρειαστεί καν να μπει χέρι στα πολύ μεγάλα εισοδήματα, τους μεγαλοοφειλέτες και τη φοροδιαφυγή.

Επαναλαμβάνω, δεν είμαι οικονομολόγος, οπότε μπορεί να έχω κάποιο λάθος στη μεθοδολογία μου, αλλά αν είναι έτσι τουλάχιστον να διορθώσουμε και την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού, γιατί κινδυνεύει η κυβέρνηση  να μην πιάσει τους στόχους και φέτος και θα είναι κρίμα. Σε κάθε περίπτωση το γενικόλογο δίλημμα «περισσότεροι φόροι ή λιγότερες δαπάνες» εξακολουθεί να είναι τρομερά απλοϊκό, στα όρια του προκλητικού. Δαπάνη είναι και τα 1.6 δισ. τα οποία δανειστήκαμε για να τα επιστρέψουμε στους δανειστές μας μέσω αγορών του πολεμικού τους στοκ, φορολογία είναι και ο φόρος στις καταθέσεις του εξωτερικού, τα ελικόπτερα και τις πισίνες.

Υ.Γ.1: Επίσης στο -καθόλου λαϊκιστικο- του σε πόσους μισθούς αναλογεί το έλειμμα 12 δισ. ευρώ, θα μπορούσατε να είχατε προσαρμόσει τις μειώσεις 30-40% στους μισθούς από τα νούμερα του 2008 που χρησιμοποιήσατε.

Υ.Γ.2: Το άγχος για να μην φανούμε «μπαταχτσήδες» στους δανειστές μας στους οποίους έχουμε πληρώσει τα τελευταία 20 χρόνια 513 δισ. ευρώ, δηλαδή 2 φορές το εξωτερικό μας χρέος δεν το καταλαβαίνω. Εμ μας έχουνε γδύσει οι τοκογλύφεοι, εμ είμαστε και ηθικά υπόλογοι;

8 Σχόλια